Sadhana napisana przez ósmego Tai Situ Rinpocze Tenpej Njindzie (1700-1774), bardziej znanego pod imieniem Ciekji Dziungne, najczęściej wykorzystywana do codziennej praktyki Białej Tary w tradycji Karma Kamtsang.

Przygotowana w klasycznym formacie tekstów tybetańskich publikacja ta przeznaczona jest dla osób, które zgodnie z tradycją wadżrajany otrzymały od upoważnionego lamy wszystkie trzy elementy przekazu tej praktyki: abhiszekę (tyb. łang), wyjaśnienia (tyb. tri) oraz ustny przekaz tekstu (tyb. lung). Bez nich praktykowanie sadhany nie tylko nie przyniesie pozytywnych rezultatów, może wręcz stać się przeszkodą w rozwinięciu autentycznej mądrości i współczucia.